Kalunga wil in de voetstappen van zijn schoonbroer treden en visser worden.

Op school krijgt Kalunga plots vlekken in zijn gelaat. Lepra. Hij moet dringend behandeld worden. Anders verzakt zijn mond, blijft zijn oog scheef staan en kan hij het niet meer sluiten. Als de lepra verder uitbreidt, kan hij zelfs verlammingen en infecties oplopen zodat amputaties onvermijdelijk worden.

Bulimwengu is afgelegen en moeilijk toegankelijk, ver van de gezondheidsposten. Kalunga moet op eigen houtje zijn medicijnen nemen. Maar hij weet niet goed hoe. Een groot probleem bij veel patiënten. Ze missen de discipline om dagelijks hun medicijnen te nemen, worden zieker en wenden zich tot lokale genezers. 

Die lokale genezers maken de situatie alleen maar erger. Zij schermen met begrippen zoals tovenarij en hekserij en zweren bij natuurlijke nepmiddeltjes. En terwijl de dorpelingen de raad van deze kwakzalvers opvolgen, verspreidt de lepra zich over hun hele lichaam.

Gelukkig zijn er ook nog de verplegers Faustin en Philippe van Damiaanactie. Zij trotseren met de boot het Tanganyikameer om tot bij Kalunga te geraken. Ze bezorgen hem de noodzakelijke medicijnen. Leren ze Kalunga hoe hij ze correct moet innemen … voordat zijn lichaam helemaal ten prooi valt aan lepra?